April – Blog voor ICE

Bij ons in huis hebben we een nieuwe routine. We spelen elke dinsdagavond spelletjes. Mijn vriend, mijn broertje en een vriend van hem zijn elke week van de partij. Het gaat er fanatiek aan toe, we spelen tenslotte allemaal om te winnen. En ook al gaan we allemaal anders om met verlies, de speelstukken staan aan het einde van de avond gewoon nog netjes op de tafel en we vinden elkaar allemaal nog echt heel leuk en aardig.

Dit klinkt misschien logisch, maar is dat ook zo? Ik speelde vroeger spelletjes met mijn moeder, memory tot we er moe van werden. Als ik verloor, baalde ik ontzettend, competitief ben ik altijd al geweest. Maar mijn moeder leerde mij hoe ik om moest gaan met dat gevoel van ‘grrrrrrrr!!!’ als ik dus verloor.

Net zoals ik van mijn moeder, én mijn vader, heel veel andere dingen leerde die ik nu als vanzelfsprekend zie. Veel leraren zien veel gedragingen als vanzelfsprekend. Terwijl niet alle leerlingen dezelfde dingen leren en meekrijgen vanuit huis. Ik schreef een blog over hoe je als leraar in kan zetten op het aanleren van vaardigheden in gedrag en houding.